Vermoorde Onschuld - Jennefer Mellink

Vermoorde Onschuld

Stephan is 18 jaar en zit vast voor de verdenking van moord op zijn vader. Omdat hij een black-out heeft en zich niets meer van zijn vaders dood kan herinneren, probeert hij via hypnotherapie de waarheid te achterhalen. Langzaam maar zeker komen er flarden uit zijn verleden naar boven, die niet alleen Stephan maar ook de lezer verrassen…

Verschijnt in het voorjaar van 2018


LEES VERDER
Gevarenzone - Jennefer Mellink

Gevarenzone

‘Gaat er binnenkort iemand die wij kennen dood?’ vraagt Bas plotseling, alsof dit zijn enige kans is Jodie te onderbreken bij het gebruik van het ouijabord. Jodie kijkt vanuit haar positie woedend naar Bas. Ze doet echter niets om de sessie af te kappen. De steen beweegt over het bord. Ik voel mijn hart bonzen in mijn keel. Ik sluit een ogenblik mijn ogen en slik de opkomende brok weg. Het antwoord op deze zeer ongepaste vraag wil ik niet weten. Dat is niet wat we hadden afgesproken. Maar de steen stond net na de vorige vraag op Yes, dus dan zal hij nu wel verschuiven naar No of beter nog, naar Goodbye. Langzaam open ik mijn ogen weer en zie ik de steen stoppen op Yes.


LEES VERDER
Kwaad bloed - Jennefer Mellink

Kwaad bloed

De meters leken kilometers. Hij ademde zwaar. Dit ging echt niet goed. Er moest een dokter komen, en snel. Waar was zijn mobiel? Hij begon te hyperventileren, wilde schreeuwen en om hulp roepen, maar er kwam geen geluid uit zijn strot. Enkel wat zacht gepiep dat voor hetzelfde geld een klein muisje zou kunnen zijn, een van de vele in dit gore studentenhuis. Hij sloot zijn ogen en hoopte dat die helse pijn gauw over zou zijn. Nooit meer wilde hij cocktails drinken. Nooit, maar dan ook echt nooit meer.


LEES VERDER
Gebroken - Jennefer Mellink

Gebroken

Waar ben ik? Ik knipper nog een paar keer met mijn ogen. Het zicht verandert echter niet. Alles is pikzwart. Met mijn pijnlijke, koude handen tast ik over de grond. Het voelt zacht aan. Ik wil me bewegen. Met pijn en moeite strek ik voorzichtig mijn armen. Ik voel aan mijn gezicht. Alles zit er nog aan. Pas als ik mijn benen wil bewegen, merk ik dat ik vastzit. Shit. Waar ben ik in hemelsnaam?


LEES VERDER